ikaw

2009-07-18T07:32:00.000-07:00

5 Words Exercise - Filipino

Kumatha man, pareho pa rin
Na nagbabago ang dati-rati.

Isang nakaraan lamang

Ang unang paghinga mo sa mundo,
Ang iyong paghinga sa tabi ko,

At ang huling paghinga mo sa puntod.

Lubos na bagabag noon -
Ganoon pa rin hanggang ngayon.

Kumakatha ako, upang magbago
Ang paglagi mo sa nakaraan.

2009-07-06T07:02:00.000-07:00

sleep deprivation

the closing of my eyes - it seemed like such
a beautiful dream to lay and wait
for the blinding morning to pierce
all that's left of my sanity for tonight.

2009-07-06T06:55:00.000-07:00

unang tulang pag-ibig

gusto ko sanang magkaroon ng isang
maliit na lugar sa puso ko para sa tulad
mong hindi ko makalimutan. isang munting
bahagi kung saan nakasulat ang palayaw
nating dalawa't hindi maipaghihiwalay
ng ihip ng tadhana. nais kong itago ka mula
sa karahasan ng mundo't ilayo sa hirap
ng buhay na walang saysay. ngunit alam kong
mas pipiliin mo ang maglakbay nang malaya't
maghirap nang lubos kaysa maging biktima
sa hawlang dulot ng pagmamahal ko sa'yo.
mapipigilan ba ang lipad ng isang agila
na tulad mo? malayo ang mararating mo
sa iyong paghahanap ng katotohanan at kasiyahan
na para sa aki'y sayo lang nakatagpo. at sa pagdating
ng paglubog ng tanging bagay na nagtutulay sa atin
ay ipipikit ko ang mga matang sinusunog na ng luhang
dulot ng pagkawala mo. ang mga luha'y papatak sa puso,
at ang puso'y pagbibigyan ako sa maliit na lugar kung
saan kita nais itago noong magsimula ang lahat, kahit
huli na, kahit ala-ala na lang ang tanging natira.

2009-07-06T05:51:00.000-07:00

growth of impression

from the start,
a slight disturbance in your air
that brought to caution every nerve
interfered with the positive frequencies
of silent impressions held.

on second thought,
a season of doubt led to a cheer of
reassurance pulsed through sealed lips
effectively draining the mind
of this compelled mistrust.

then came unrest,
from constant comforts came irrational words
filled with the skepticism of lies
prompting a thoughtful spy pried
for any misrepresented alibi.

now comes confrontation,
a scarred soul awaits for a moment
from the seconds draining into days
of the host dripping through the wine cup's dent
losing all substance left.

from the start,
i knew it all along.

2009-07-06T05:47:00.000-07:00

prom night (behind those eyes)

the melody starts to play in resonance
with the pitch played by the heartstrings
as the dam weakens with the rushing of the river
begging for that single moment of collapse -
of two gazes meeting in a crowded room.

snipers mean little from the center point
as a blur of colors divulge from the sea of people
falling in and falling out of space, of alignment,
of vision - of wishful thinking begging for just
a minute or two; a fraction of a lifetime of your presence.

the hour unwinds and the composure dismantles
with no signal flare; the minutes turn into ships
that have sailed the sea of goodbyes as my eyes
survey the garden once more, hopeful for one last
fleeting ephemera of tragic suspense.

2009-07-05T06:38:00.000-07:00

sa may Junction

niyaya kita sa may junction upang makasama - hindi para ligawan ka o anumang dahilan na iniisip nila. alam kong wala tayong magagawa doon maliban sa umupo sa tabi ng malamig na aspalto at pag-usapan ang ating buhay. mabuti na iyon. wala naman akong ibang hinihiling kundi marinig ang iyong boses na sinasalaysay ang mga naganap sa araw mo at ang iyong tawang inaalay sa bawat biro kong isinasagot sayo. ngunit hindi magtatagal ay siya muli ang iyong babanggitin: ang kanyang bawat salitang iyong pinakikinggan, ang kanyang mga kamay na minsan mo pa lang nahawakan, ang mga labi niyang pinapangarap mong mahagkan, at ang kanyang mainit na yakap na nais mong maramdaman. maya-maya’y mapapagod ka na’t tatahimik at isasandal ang iyong pisngi sa aking balikat. hindi mo nakikita, ngunit nakangiti lamang ako kahit namumuo na ang mapapait na luha sa dulo ng aking mga mata. niyaya kita sa may junction upang makasama – hindi para ligawan ka o anumang dahilan na inisip ko.

2009-07-05T06:37:00.000-07:00

takipsilim

dumidilim na, sabi mo.

inibig kong magpaliwanag
ngunit nahinto ang daloy
ng kamalayan. nanghina ako
nang kumapit sa akin at
binigkas ang iyong pagtitiwala.

sa paglalakad ay magkahawak
ang mga palad natin. napagmasdan ko
ang alinlangan sa bawat hakbang mo,
ang takot sa bawat higpit
ng iyong kapit sa aking braso.

natatakot din ako, bulong ko.

ang natitirang sigla’y humimlay na
parang araw na kalulubog lamang
sa mundo ng karimlan – hindi
dahil sa kakulangan ng lakas
na ipagtanggol ka mula sa karahasan.

kasabay ng iyong pagbitaw
at halik na pagpapaalam
ang mabigat na pagbagsak
ng katotohonang kinatatakutan
sa isang gabing tulad nito.

at sa pagsara ng pinto’y inamin sa sarili,

ako lamang ang panganib sa buhay mo.